“Vraag me niet langer u te verlaten en terug te gaan, weg van u. Waar u gaat, zal ik gaan, waar u slaapt, zal ik slapen; uw volk is mijn volk en uw God is mijn God.” Ruth 1:16

Ruth. Hoofdpersoon in een klein Bijbelboek. Wonderlijk verhaal van overgave, liefde en trouw.

Omdat hongersnood hun land teistert, vertrekt Noömi met haar man en twee zonen uit Juda naar buurland Moab. De zonen trouwen met Moabitische vrouwen, Orpa en Ruth. Na ongeveer tien jaar zijn de drie mannen overleden. Ze laten drie kinderloze weduwen achter. Dan besluit de diep ontgoochelde Noömi terug te gaan naar Juda.
Haar beide schoondochters gaan mee. Maar onderweg dringt Noömi aan: “Ga toch terug naar het huis van je moeder. En moge God ervoor zorgen dat jullie geborgenheid vinden in het huis van een man!” Orpa neemt dan alsnog afscheid, maar Ruth weigert Noömi los te laten en gaat mee. Onvoorwaardelijk. Een onzeker lot tegemoet.

Eenmaal in Betlehem ontmoet Ruth een zekere Boaz. Een rijke boer. Op aandringen van Noömi zoekt ze op subtiele maar riskante wijze toenadering en er bloeit iets moois op tussen Boaz en Ruth. Ze trouwen en krijgen een zoon, Obed. Ruth zelf komt niet meer aan het woord aan het eind van het boek. Het perspectief verschuift naar de toekomst. Obed. “Hij is de vader van Isaï, die de vader is van David.” (Ruth 4:17)
Pas veel later duikt de naam Ruth weer op. In Matteüs 1 staat ze als een van de weinige vrouwen in de stamboom van Jezus, de zoon van David.
Zo vervult Ruth, vrouw uit een vreemd land, een bijzondere rol in de Bijbelse geschiedenis.
Ruth, moeder van toekomst.