“Op een dag kwamen de hemelbewoners hun opwachting maken bij de HEER, ook Satan bevond zich onder hen.” Job 1:7

Job. Vroom en rechtschapen man. Bekend van het gelijknamige boek. Hij heeft ontzag voor God en mijdt het kwaad. Eén van de rechtvaardigste mensen die ooit geleefd heeft. God zegt het zelf.

Maar op een dag is er een confrontatie tussen God en Satan. Samen nemen ze Job onder de loep en ze sluiten daar in de hemelse skybox een weddenschap af. God geeft Satan de vrije hand om Job op de proef te stellen. Vervolgens wordt de rechtvaardige mens alles ontnomen. Hij verliest zijn vee, zijn knechten, zijn zonen en dochters. Ziek van de zweren zit hij in het vuil en krabt zijn wonden met een potscherf.

Zijn vrouw zegt: ”Waarom zou je nou nog vroom en oprecht blijven. Doe God de groeten en sterf!” Zijn vrienden komen langs, zeven dagen en nachten. Ze zwijgen. Dan klinkt er een hemeltergende klacht van Job. Hij vervloekt de dag dat hij geboren is. Zijn vrienden weten niets beters te zeggen dan dat het zijn eigen schuld moet zijn. Job verzet zich tegen dat soort troost. Hij wordt opstandig. Waarom is juist hij het slachtoffer?

God zelf antwoordt ten slotte vanuit een storm. Hij wijst in bloemrijke taal op de grootsheid van de schepping. En Job buigt voor God. Van de Satan wordt niets meer vernomen. Zijn rol lijkt uitgespeeld.
Maar de vragen blijven. Zijn het kwaad en het lijden dan toch een onlosmakelijk deel van de schepping?

God geneest Job, geeft hem alles wat hij verloren heeft dubbel terug en zegent hem rijk, ook wat zijn kinderen betreft. “In het hele land waren geen mooiere vrouwen te vinden dan de dochters van Job.” (Job 42:15)
Job bereikt een hoge leeftijd en sterft tevreden.
Het raadsel blijft.