Het concert in Apeldoorn was fijn.
Voor een productie waar zoveel mensen bij betrokken zijn verliep alles in de middag tijdens de voorbereiding rustig waardoor alle energie over bleef voor de avond zelf. Tv was een registrerend medium... zoals ik er van hou... geen dingen overdoen maar het moment vangen... al gebeuren er dan nog dingen die misschien beter hadden gekund. Ik hou meer van de werkelijkheid waar wat vuil op zit dan van de kunstmatige perfectie.
Daarna bijna gevangen in de sneeuw in Apeldoorn en besloten toch maar terug te rijden naar mijn huis in België. Dat zijn de ritjes die de moeite waard zijn... alles nog eens overdenken... het hele project... de hele avond... en weten dat het een mooi moment in mijn leven was tot nu toe.
Een moment waarop een ver verleden (jeugd en opvoeding in Veenendaal) en het heden voor even samenvallen. Sneeuw valt in de nacht... jaagt naar je toe vanuit het licht dat op de witte strepen op de weg schijnt... dorpen en steden passeren... en de tijd in gedachten. Ik hou wel van dat soort nachtelijke ritten bij tijd en wijle... en deze was zeer bijzonder na zo’n avond.